Σελήνη, η άγνωστη σύντροφος της γης.

11 Ιουλίου 1969, τα πρώτα βήματα του Νηλ Άρμστρονγκ στην επιφάνεια της Σελήνης. Από τότε έως σήμερα, αρκετά μυστήρια του δορυφόρου της γης παραμένουν ακόμη ανεξιχνίαστα. Παρ' ότι, πριν ακόμα από τις επανδρωμένες πτήσεις στη Σελήνη, είχαν διατυπωθεί τρεις διαφορετικές θεωρίες για την προέλευση του δορυφόρου και το μόνο που χρειαζόταν ήταν κάποια επιπλέον στοιχεία που θα επαλήθευαν ή θα διέψευδαν κάποια ή κάποιες από αυτές, κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Οι παρατηρήσεις όλων αυτών των χρόνων και η μελέτη των σεληνιακών πετρωμάτων που μετέφεραν τα διαστημόπλοια πίσω στη γη, ελάχιστα βοήθησαν. Τα στοιχεία που προέκυψαν από τη μελέτη των πετρωμάτων είχαν ως αποτέλεσμα να επιτείνουν τη σύγχυση. Κάποια από αυτά συμφωνούσαν με μία από τις θεωρίες, κάποια άλλα με τις υπόλοιπες. Σύμφωνα με τη θεωρία της απόστασης, λόγω της μεγάλης ταχύτητας περιστροφής της γης γύρω από τον άξονά της αποσπάστηκε μέρος της μάζας της και τέθηκε σε τροχιά. Σύμφωνα με τη δεύτερη θεωρία, η Σελήνη σχηματίστηκε ταυτόχρονα με τη γη από ένα νέφος αερίων, ενώ κατά την τρίτη θεωρία, ο δορυφόρος "αιχμαλωτίστηκε" από τη βαρύτητα της γης. Τα σεληνιακά πετρώματα είναι παρόμοιας συστάσεως με τα γήινα, αλλά διαφέρουν επίσης σημαντικά μαζί τους. Είναι πιο ξηρά από όσο θα ανέμενε κάποιος και αναφέρομαι βέβαια στο νερό που έχει παγιδευθεί στο κρυσταλλικό πλέγμα των γήινων πετρωμάτων. Το φεγγάρι επίσης δεν διαθέτει πυρήνα από σίδηρο κι αυτό δείχνει ότι δεν σχηματίστηκε την ίδια περίοδο με τη γη. Κι αυτά δεν είναι τα μοναδικά προβλήματα με τις υπάρχουσες θεωρίες. Υπάρχουν και ορισμένα προβλήματα με τους νόμους της φυσικής. Η Σελήνη απομακρύνεται αργά, αλλά σταθερά από τη γη κατά 2,5 περίπου εκατοστά κάθε χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια βρισκόταν 15 φορές πιο κοντά στον πλανήτη μας. Και σ' αυτό το σημείο τίθενται νέα προβλήματα σχετικά με την ταχύτητα περιστροφής της γης, που θα έπρεπε σύμφωνα με μία εκ των θεωριών να είναι μεγάλη και σύμφωνα με τις άλλες μικρότερη. Οι επιστήμονες επιχειρούν να διατυπώσουν μία νέα θεωρία που να εξηγεί την περίεργη συμπεριφορά της σελήνης. Διατυπώνουν την άποψη ότι στο απώτατο παρελθόν, στο ηλιακό μας σύστημα συνέβησαν γιγαντιαίες συγκρούσεις μεταξύ των ουράνιων σωμάτων. Τα ερωτήματα ωστόσο παραμένουν. Και το σημαντικότερο εξ αυτών αφορά τη διακοπή των διαστημικών πτήσεων προς το δορυφόρο μας. Περικοπή εξόδων της NASA, ή μήπως κάποιοι προσπαθούν να αποκρύψουν κάτι σχετικά με την προέλευση της Σελήνης;